1. çarşakkelimeis.eT.Yamaçlardan aşağı doğru akarak eteklerde biriken çakıl yığını.
  2. çarşutkelimeis.eT.Sezdirmeden denetleyen kişi.
  3. çaşakkelimesf.eT.Eskimiş.
  4. çaşamakkelimef.eT.Yıkılacak duruma gelmek.
  5. çavkelimeis.eT.Güneşin buluttan sıyrılmış durumu.
  6. çavmakkelimef.eT.(Güneş için) doğmak.
  7. çavşakkelimeis.eT.Küçük çakıllı tarla.
  8. çavurkelimeis.eT.Karda açılan yol; iz; çığır.
  9. çayankelimeis.eT.Çıyan.
  10. çeçekkelimeis.eT.Çiçek.
  11. çekikelimeis.eT.Kadın başörtüsü.
  12. çekikelimeis.eT.Düğüne götürülen hediye.
  13. çekikelimeis.eT.Hayvanların beline bağlanan ip.
  14. çekinmekelimeis.eT.Kadınların baş örtülerinin altına bağladıkları ince örtü.
  15. çekkikelimeis.eT.Kadınların başlarına bağladıkları baş örtüsü.
  16. çekmekelimeis.eT.Başörtüsü.
  17. çekremekkelimef.eT.Paçaları ve kolları sıvamak.
  18. çelbeşikkelimesf.eT.Karışık.
  19. çelermekkelimef.eT.(Koyun sürüsü için) çok yemekten ya da yediği ottan dolayı ölmek; şişip ölmek.
  20. çelpeşikkelimesf.eT.Karışık.
  21. çemişkelimeis.eT.Altı ay ile bir yaş arasındaki keçi yavrusu.
  22. çemremekkelimef.eT.Gömlek kolunu veya pantolon paçasını üst üste kıvırmak suretiyle yukarı doğru toplamak; sıvamak.
  23. çepiçkelimeis.eT.Bir veya iki yaşındaki oğlak.
  24. çerçikelimeis.eT.Köy köy dolaşarak ufak tefek tuhafiye eşyası satan, çoğu zaman da bunları köylünün ürünleri ile değişmek suretiyle alış veriş yapan esnaf.
  25. çermelemekkelimef.eT.Örtünün kenarlarını bir araya toplamak.
  26. çetekelimesf.eT.Kısa boylu.
  27. çetelemekkelimef.eT.Veresiye hesap açmak.
  28. çetenkelimeis.eT.Saman taşımak için arabalara konan büyük sepet veya çit.
  29. çetikkelimeis.eT.Kedi.
  30. çetmekkelimef.eT.Kesmek; yarmak.
  31. çıbınkelimeis.eT.Sinek.
  32. çığdıklamakkelimef.eT.Baharda, ağaçların yaprak gözleri kabarmak.
  33. çığırkelimeis.eT.Kar üzerinde çığın açtığı iz.
  34. çığırdıkkelimeis.eT.Kara gürgen.
  35. çığlamakelimeis.eT.Nemlenme.
  36. çığremekkelimef.eT.Bıkmak.
  37. çığsakkelimesf.eT.Nemli.
  38. çığsamakkelimef.eT.Nemlenmek; terlemek.
  39. çığsıkkelimesf.eT.Nemli.
  40. çığsımakkelimef.eT.Nemlenmek; terlemek.
  41. çığşamakkelimef.eT.Gevşemek; birbirinden ayrılmak.
  42. çıkarmakkelimef.eT.Bir şeyin çıkmasını sağlamak; içerden dışarıya hareket ettirmek.
  43. çıkıkelimeis.eT.Çıkın; küçük bohça; .
  44. çıksingirkelimesf.eT.(Kişi için) zayıf fakat güçlü.
  45. çıkşamakkelimef.eT.Gevşemek; ek yerleri birbirinden ayrılmak; eskimek.
  46. çılçaparkelimesf.eT.Karışık renkli.
  47. çılkkelimesf.eT.Sade; arı; katışıksız.
  48. çımbıkkelimeis.eT.Göz çapağı.
  49. çınakkelimeis.eT.Yağmurdan sonra açılan hava.
  50. çınarıkelimesf.eT.Küçük fakat sağlam yapılı.