1. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  2. anarıberikelimeis.eT.Bir özelliği olmayan eşya; öteberi; bayağı eşya.
  3. ayrukkelimee.eT.Başka; ayrı; diğer; gayri; maada.
  4. azıkkelimeis.eT.Yiyecek; erzak; nevale.
  5. balıkkelimeis.eT.Omurgalılardan tatlı ve tuzlu sularda yaşayan, genellikle solungaçlarıyla suyun içinde erimiş halde bulunan havayı emmek suretiyle solunum yapan,…
  6. barkkelimeis.eT.Barınak; ev bark; konut; ev; bina; mesken.
  7. bayımakkelimef.eT.Zengin olmak; varlıklanmak.
  8. benkelimeis.eT.Leke; benek.
  9. berkkelimesf.eT.Sağlam. (1935) [Yüknekî]
  10. biçekkelimeis.eT.Bıçak.
  11. bögükelimesf.eT.Dirayetli; anlayışlı; bilge; hakîm.
  12. bürükkelimeis.eT.Şalvar gibi şeylerin uçkurunda bulunan yuvarlak ip.
  13. devekelimeis.eT.Geviş getiren memelilerden, boynu uzun, sırtında hörgücü bulunan, iri yapılı bir yük hayvanı, (Camelus).
  14. dirmekkelimef.eT.Toplamak; dermek.
  15. dölekkelimesf.eT.Sükûn ve asayiş içinde; itaatli; sakin; huzurlu.
  16. görklükelimesf.eT.Güzel.
  17. karıkmakkelimef.eT.(Göz için) kara bakmaktan ya da fazla ışıktan dolayı kamaşmak.
  18. kaşlamakkelimef.eT.Yüzüğün kaşına taş takmak.
  19. kayınkelimeis.eT.Kardeş.
  20. kığkelimeis.eT.Koyun, keçi ve deve pisliği; kığı.
  21. kuykelimeis.eT.Tenha yer; kuytu yer; dip; koy. .
  22. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  23. sekükelimeis.eT.Dükkân.
  24. sukelimeis.eT.Kimyasal olarak bir oksijen, iki hidrojen atomundan meydana gelmiş, 0 sıcaklığında sıvı hâlde bulunan, tatsız, kokusuz, renksiz madde.
  25. tağarkelimeis.eT.Çuval; torba; dağarcık; içerisine buğday ve başka şeyler konan nesne; geniş çuval; harar; dağar.
  26. tekkelimee.eT.Benzetme edatı; gibi.
  27. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  28. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  29. yarakkelimesf.eT.Yakışan; gereken; münasip; tav.
  30. yarınkelimeis.eT.Kürek kemiği; çiğin kemiği; omuz; sırt.
  31. yelpikkelimeis.eT.Cin çarpması.
  32. yünülkelimesf.eT.Hafif; yeğni.