380 madde
- ergenekelimeis.Moğ.Dağ kemeri.
- gabankelimeis.Moğ.Yaban domuzu.
- gabırgakelimeis.Moğ.Hayvan semerindeki iki kaşı birbirine bağlayan dört ince ağaç.
- gadahlamakkelimef.Moğ.Dağılmış parçaları bir araya toplamak.
- gadamakelimeis.Moğ.Fırın süpürmekte kullanılan sırık ucundaki bez parçası.
- gadamakkelimef.Moğ.Bir şeyi bir yere sıkıca bağlamak, tutturmak veya dikmek.
- gancugakelimeis.Moğ.Eyerin terki bağları.
- gehürgekelimeis.Moğ.Davul.
- gelecikelimeis.Moğ.Söz.
- gumakelimeis.Moğ.bknz. kuma
- gunankelimeis.Moğ.Üç yaşına basmış tay.
- gürenkelimeis.Moğ.Sürü.
- hakankelimeis.Moğ.Eski Türk ve Moğol devletlerinde hanlar hanına verilen unvan; padişah; imparator; kayser; hükümdar; sultan; melik.
- hankelimeis.Moğ.Türklerin en büyük başbuğu; han; kral; hükümdar.
- hirevülkelimeis.Moğ.Savaşta ön safta savaşan kıta; öncü; öncü bölüğü; irevül.
- honakelimeis.Moğ.Geyik türlerinden olan sığının erkeği; erkek sığın.
- hordakelimeis.Moğ.Göçebe, savaşçı ve yağmacı ilkel topluluk.
- iğeçkelimeis.Moğ.Kız.
- igeçikelimeis.Moğ.Büyük kız kardeş; abla.
- ilbesünkelimeis.Moğ.Bir ördek türü.
- irbiçkelimeis.Moğ.Porsuk.
- irbişkelimeis.Moğ.Sibirya panteri, (Felis irbis).
- irbizkelimeMoğ.Pars; aslan; porsuk.
- iregülkelimeis.Moğ.Harp safında bulunan ordunun en öndeki kısmı; öncü; öncü bölüğü; öncü kolu; ileri kol.
- irizkelimeis.Moğ.Cilasun; cesur; yiğit.
- irkekelimeis.Moğ.Bir ördek türü.
- irkenekelimeis.Moğ.Ak öy parçalarından yurt kapısının üst kirişi; ergene; ergine.
- irpiçkelimeis.Moğ.Vaşak.
- irpiskelimeis.Moğ.Kedi cinsinden vaşak denilen hayvan; vaşak.
- itavunkelimeis.Moğ.Keklik.
- kaanikelimeMoğ.Hükümdarla ilgili; hükümdara mahsus; hükümdara ait.
- kabankelimeis.Moğ.Erkek yaban domuzu.
- kabırgakelimeis.Moğ.Kağnının üzerine konulan örtüyü tutturmaya yarayan ağaçlar.
- kaburgakelimeis.Moğ.Göğüs kafesini meydana getiren yassı ve uzun kemiklerin her biri; eğe.
- kadamakkelimef.Moğ.Kaba kaba dikmek; teyellemek.
- kahalkelimeis.Moğ.Abluka; muhasara.
- kahamakkelimef.Moğ.Sarmak; çevrelemek; abluka altına almak.
- kâkülkelimeis.Moğ.Alnın üzerine dökülen kısa kesilmiş saç.
- kalçakelimeis.Moğ.İnsanda gövdenin arka bölümünde, bacakların birleştiği yer ile bel arasında kaslardan meydana gelmiş şişkin bölüm; kaba et.
- kankelimeis.Moğ.Han; ulu hakan; imparator; hükümdar; şehzade.
- kancığakelimeis.Moğ.Terki kayışı; terki bağı.
- kancuğakelimeis.Moğ.Terki.
- kancukakelimeis.Moğ.Terki.
- kangıkelimeis.Moğ.Prens.
- kantarkelimeis.Moğ.Kantarma; gem demiri.
- kapurgakelimeis.Moğ.Kaburga.
- karacakelimeis.Moğ.Jandarma.
- karagulkelimeis.Moğ.Bekçi; müfreze; posta; keşif kolu.
- karakolkelimeis.Moğ.Gece bekçisi.
- karamakkelimef.Moğ.Bakmak; bakış atmak.