ÖtükenTürkçe Sözlük

han

kelimeis.(khan)
{eT}

Köken

Moğ.kaġan

Anlamlar

  1. 1

    Türklerin en büyük başbuğu; han; kral; hükümdar.

    [DLT][EUTS][Gabain]

  2. 2

    Rütbe ve derece itibariyle kağandan aşağı olan.

  3. 3

    Eski Türk devlet kuruluşunda hakandan sonra gelen ve ikinci derecedeki devlet veya beyliğin başkanı.

  4. 4

    Osmanlı padişahlarının ve bazı Türk beylerinin kullandığı unvan.