karakol

kelimeis.

Moğ.ḳarā-mak (gözlemek) > karaġul / karavul

  1. 1

    Gece bekçisi.

  2. 2

    Sınır bekçisi.

  3. 3

    Bir yerin güvenliğini sağlamak amacıyla devriye gezen her türlü güvenlik kuvveti.

  4. 4

    Bir şehir, köy veya semtin güvenliğini sağlamakla görevli jandarma ve polis gibi güvenlik güçlerinin oturduğu, barındığı bina.

  5. 5

    as.Düşman hakkında bilgi toplamak, düşmanın hareketlerini izlemek ve olası bir saldırısını sabote etmek gibi amaçlarla bir yere sürekli olarak gönderilen birlik.