1. bıcıkmakkelimef.Mızıkçılık etmek; sözünden dönmek.
  2. bıcıldamakkelimef.Bıcıltılı sesler çıkarmak.
  3. bıcılganmakkelimef.Egzama olmak.
  4. bıcımakkelimef.Mızıkçılık etmek; sözünden dönmek.
  5. bıcıramakkelimef.Kımıldamak.
  6. bıcırdamakkelimef.Mutluluğun, hoşnutluğun belirtisi olarak sürekli ve hafif sesler çıkarmak.
  7. bıcırmakkelimef.Biraz şişmanlamak; iyileşmek; toplanmak.
  8. bıçaklaşmakkelimef.Bıçak durumuna gelmek; bıçak gibi olmak.
  9. bıçkınmakkelimef.Burkulmak; acımak.
  10. bıdılamakkelimef.Kendi kendine konuşmak; bıdırdamak.
  11. bıdılamakkelimef.Koşmak.
  12. bıdıldamakkelimef.Kendi kendine konuşmak; mırıldanmak; homurdanmak.
  13. bıdıramakkelimef.Kendi kendine konuşmak; mırıldanmak; söylenmek; homurdanmak; fısıldanmak.
  14. bıdırdamakkelimef.Kendi kendine konuşmak; mırıldanmak; homurdanmak.
  15. bıdırıvermekkelimef.Ağız kavgası yapmak; atışmak.
  16. bıdramakkelimef.Konuşmak.
  17. bıgırdamakkelimef.Fokur fokor kaynamak.
  18. bığırmakkelimef.(Avcı için) tilki veya kurdu tuuzağa düşürmek için tavşan gibi bağırmak.
  19. bıjgırmakkelimef.(Yoğurt, turşu vb. için) ekşiyip küflenmek.
  20. bıjıldamakkelimef.(Göz için) kanlanmak; sulanmak; çapaklanmak.
  21. bıjıldamakkelimef.Hafifçe aydınlanmak.
  22. bıkıldamakkelimef.(Gövde için) geriye bükmek.
  23. bıkıldamakkelimef.(Su vb. için) yavaş yavaş kaynamak.
  24. bıkmakkelimef.eT.Tekrarlanan şeyler yüzünden insanın doygunluğa ve yorgunluğa ulaşması sonucu istemezlik durumu ortaya çıkmak.
  25. bılaşmakkelimef.Bulaşmak.
  26. bıldırdamakkelimef.(Yaprak için) sallanmak.
  27. bılgımakkelimef.(Meyve için) çok olgunlaşmaktan dolayı yumuşamak.
  28. bılkımakkelimef.Çürümeye, erimeye yüz tutmak; bozulmak.
  29. bıllıkmakkelimef.Çürümeye, erimeye yüz tutmak; bozulmak.
  30. bındıldamakkelimef.bknz. bıngıldamak
  31. bıngıldamakkelimef.Şişmanlıktan ötürü etleri titremek.
  32. bınıkmakkelimef.yileştirmek; şifa vermek; tedavi etmek; sağaltmak.
  33. bınkıldamakkelimef.Zonklamak.
  34. bırıtmakkelimef.Darılmak; alınmak; somurtmak.
  35. bırkıldamakkelimef.Kaynamak.
  36. bırkırmakkelimef.(At ve eşek için) burnundan hapşırık şeklinde ses çıkartmak.
  37. bırtlamakkelimef.bknz. pırtlamak
  38. bışmakkelimef.Olmak; pişmek.
  39. bışrunmakkelimef.Olgunlaşmak.
  40. bıtırmakkelimef.Ar.Sevinçten dolayı taşkınlık yapmak.
  41. bıtmakkelimef.Sıkıştığı yerden birden kurtulmak.
  42. bıttırmakkelimef.Sevinç yüzünden taşkınlık göstermek.
  43. bıyıklanmakkelimeBıyığı çıkmak.
  44. bızdıklamakkelimef.Kaçmak.
  45. bızgımakkelimef.Mızıkçılık etmek; oyunbozanlık etmek.
  46. bızgırmakkelimef.(Yoğurt, turşu vb. için) ekşiyip paslanmak veya kurtlanmak.
  47. bızıklamakkelimef.Zor karşısında şaşırmak.
  48. bızıkmakkelimef.Sıkılmak; sıkışmak; bunalmak.
  49. bızılamakkelimef.Kederlenmek.
  50. bızılamakkelimef.(Sığır için) doğurmak; buzağılamak.