1. aşırmakelimeis. sf.Aşırmak suretiyle yapılan; aşırtma.
  2. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  3. bilezikkelimeis.Süs için bileğe takılan değerli madenlerden yapılmış halka.
  4. çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
  5. dalmakkelimef.eT.Gücünü yitirmek.
  6. delikkelimeis.Delinmiş, yırtılmış yer.
  7. halkakelimeis.Ar.Ortası boş daire biçiminde herhangi bir şey.
  8. kazıkkelimeis.Yere veya bir yere çakmak, saplamak amacıyla ucu sivriltilmiş odun parçası.
  9. sepetkelimeis.Far.Saz, kamış, ince dal vb. şeylerden örmek suretiyle yapılmış, genellikle yiyecek ve eşya taşımakta kullanılan saplı veya sapsız gereç.