1. bozukkelimesf.Bozulmuş olan; kırık; yıkık.
  2. bölümkelimeis.Bölünen bir bütünün parçalarından her biri.
  3. dilkelimeis.eT.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun,…
  4. düzenkelimeis.Bir bütünü meydana getiren birçok öge arasında zaman, yer, mantık, güzellik, ahlâk vb. açılardan kurulmuş uyumlu bağlantı; düzgünlük.
  5. kabakelimesf.eT.Kalın olan; ince olmayan.
  6. nakışkelimeis.Ar.Resim; suret.
  7. parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
  8. seyirkelimeis.Ar.Yürüme; yürüyüş; gidiş.
  9. tulumkelimeis.eT.Bütün olarak yüzülüp çıkarılmış, kuyruk ve ayakları dikilerek torba haline getirilmiş koyun ya da keçi derisi.