1. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  2. konukkelimeis.eT.Birinin evine veya yanına geçici olarak kalmak üzere gelen kimse; misafir; mihman.
  3. yakakelimeis.eT.Uç; kıyı; sınır; hudut.