1. âkılkelimesf.Ar.Akıllı.
  2. akreditifkelimesf.Fr.Kredi açan.
  3. alsıkmışkelimesf.Malı mülkü yağma edilmiş.
  4. aykırıkelimesf. zf.Çaprazlamasına.
  5. biçimselkelimesf.Biçime dayanan.
  6. borçlukelimesf.Borcu olan; borç almış, borca girmiş bulunan.
  7. cihadikelimesf.Ar.Savaş işleri ile ilgili; cihada ait.
  8. davalıkelimesf.Kendisi aleyhinde yargı organına başvurularak dava açılan kimse; yakınılan.
  9. emredicikelimesf.(Hukuk kuralları için) uyulması ve yerine getirilmesi zorunlu olan; yorumlayıcı bir durumu bulunmayan, kesin.
  10. erginkelimesf.(Meyve vb için) olgunlaşmış; hamlıktan çıkmış.
  11. fa'ilkelimesf.Ar.Yapan; eden.
  12. fariğkelimesf.Ar.Vazgeçmiş; çekilmiş.
  13. faydalanankelimesf.Maddî ve manevi bir kolaylıktan yararlanan.
  14. gaipkelimesf.Ar.Göz önünde olmayan; görünür bir yerde bulunmayan.
  15. hâkimkelimesf.Ar.Egemenliği altında bulunduran; buyruğunu geçiren; sözünü dinleten; egemen; hükmeden.
  16. icracıkelimeis. sf.Bir emri yerine getiren kimse; icra eden.
  17. illetsizkelimesf.Hiçbir hastalığı, sakatlığı bulunmayan; sağlam.
  18. kadimkelimesf.Ar.Başlangıcı bilinmeyecek kadar çok geçmişte kalan; çok eski; ezelî.
  19. kadükkelimesf.Lat.Düşmüş; düşük.
  20. kısıtlıkelimesf.Kısıt altında olan.
  21. kiralayankelimesf.Bir malı başkasına kiraya veren; kiraya veren.
  22. kiralayıcıkelimesf.Bir malı kira ile tutarak kullanan; kira ile tutan.
  23. küçükkelimesf.Boyutları, hacmi normalden daha az olan; ufak.
  24. ma'kudkelimesf.Ar.Bağlanmış; düğümlenmiş.
  25. mağdurkelimesf.Ar.Haksız bir uygulamayla karşılaşmış olan; haksızlığa uğramış; haksızlık dolayısıyla zarar görmüş olan.
  26. mahcurkelimesf.Ar.Hacir altına alınmış.
  27. mahcuzkelimesf.Ar.Haciz konulmuş; haczedilmiş.
  28. mahdutkelimesf.Ar.Sayısı belli; sayılı.
  29. mahlufkelimesf.Ar.Yemin etmiş.
  30. mahpuskelimesf.Ar.(Kişi için) bir yere kapatılmış olan; hapsedilmiş olan.
  31. mecnunkelimesf.Ar.Çıldırmış; deli; çılgın.
  32. mefkudkelimesf.Ar.Olmayan; bulunmayan; kayıp.
  33. mekfulkelimesf.Ar.Kefil olan; kefil.
  34. memlukkelimesf.Ar.Birinin malı olan.
  35. memurkelimesf.Ar.Bir işi yapmak üzere kendisine görev verilmiş olan; görevli; yükümlü.
  36. menkulkelimesf.Ar.Bir yerden başka yere taşınmış olan; aktarılmış; nakledilmiş.
  37. menkuzkelimesf.Ar.Bozulmuş; yürürlükten kaldırılmış olan.
  38. mercuhkelimesf.Ar.Başka birine göre tercih edilen; ondan üstün tutulan.
  39. merhunkelimesf.Ar.Rehine konulmuş; rehin edilmiş.
  40. mesturekelimesf.Ar.Saklı; örtülmüş.
  41. meşfukelimesf.Ar.Üzerinde başkası yararına şufa hakkı olan taşınmaz mal; müşterek sınırlı taşınmaz.
  42. mevcutlukelimesf.(Sanık için) hakkında hazırlık soruşturması yapılarak evrakı ile birlikte adliyeye sevk edilen.
  43. mevhubkelimesf.Ar.Hibe edilmiş olan; bağışlanmış; verilmiş.
  44. mevkufkelimesf.Ar.Tevkif edilmiş olan; tutuklanmış olan; tutuklu.
  45. mevkutkelimesf.Ar.Belli zamanlarda çıkan; bilinen bir zamanı olan; süreli; periyodik.
  46. miskinkelimesf.Ar.Son derece uyuşuk olan; çalışmaktan ve çaba göstermekten kaçınan; tembel; uyuşuk; üşengeç.
  47. mu'arrifkelimesf.Ar.Tanımlayan; tarif eden; sınırlayan.
  48. mu'irkelimesf.Ar.Ödünç veren.
  49. mu'terizkelimesf.Ar.Başkalarının görüş, düşünce ve sözlerine bahane bularak itiraz eden; karşı çıkan; muhalefet eden.
  50. mu'tikkelimesf.Ar.Bir kişiyi azat eden; serbest bırakan.