mercuh

kelimesf.(mercu:h)

Ar.rücḥān > mercūḥ / mercūḥa

مرجوح مرجوحه

  1. 1

    Başka birine göre tercih edilen; ondan üstün tutulan.

  2. 2

    huk.Hasmından önce davasını ispata yetkisi olmayan.