1. dâhilekelimesf.Ar.İç; içeri.
  2. dahlekelimeis.Ar.Bir şeyin içi; iç yüzü.
  3. damaksıkelimeis.Boyundurukta öküzün boynunun altına gelen kısım.
  4. damaksılkelimesf.(Sesler için) ağız boşluğunun ön damak kısmında oluşan sesler
  5. damaksıllaşmakelimeis.Bir kelimede art damaktan çıkan bir ünsüzün veya kalın ünlünün, ön damağa kayıp yumuşaması veya incelmesi. “yana > yine, alma > elma”
  6. damaksıllaşmakkelimef.(Art damaksı bir ses için) ön damağa kayıp yumuşamak ve incelmek.
  7. damaksıllaşmışkelimeis.Damaksılaşan ve gerçekte damaksı olan ünsüz.
  8. damaksıllaştırmakelimeis.Bir ünsüzün boğumlanma noktasını sert damaktan ön damağa kaydırma.
  9. daralmakelimeis.Dar hâle gelme; küçülme; sıkışma.
  10. daralmalıkelimesf.Daralma olayı ile ilgili olan.
  11. daraltıkelimeis.Bir organın çapını küçülten çevresel baskı.
  12. daraltılıkelimesf.(Ünsüz için) ses organlarının kısmen kapanması ile telaffuz edilen (/ş/, /j/, /f/, /v/, /s/, /z/, /h/, /ğ/); sürtünmeli, sürekli.
  13. datifkelimeis.Lat.Fiilin yönünü gösteren ve yaklaşma ifade eden isim çekim durumu; yönelme durumu; yaklaşma durumu; -e hâli.
  14. dayanakkelimeis.Dayanılacak şey, güç; destek; mesnet, (1935).
  15. değerkelimeis.eT.Alınıp satılabilen bir şeyin para olarak karşılığı; kıymet; paha; fiyat.
  16. değerlikkelimeis.Herhangi bir elementin atomlarıyla birleşebilen hidrojen atomu sayısı.
  17. değişiklikkelimeis.Değişik, farklı, başka olma durumu.
  18. değişimkelimeis.Belirli bir zaman dilimi içinde meydana gelen değişikliklerin tümü.
  19. değişkekelimeis.Her canlıda dış etkilerle ortaya çıkabilen, kalıtımla ilgili olmayan değişiklik; modifikasyon.
  20. değiştirimkelimeis.Bir şeyin başka bir şeyin yerine geçirilmesi.
  21. denekkelimeis.Üzerinde deneme yapılan canlı, (1942).
  22. derilmekelimeis.Toplanma durumu ve eylemi.
  23. devirmekelimeis.Dik duran bir şeyi yatık veya baş aşağı duruma getirmek eylemi.
  24. deyikelimeis.Dil, işaret, söz gibi anlatım araçlarının tümü; anlatma gücü.
  25. diftongkelimeis.Yun.Tek hece oluşturan yan yana iki ünlü.
  26. dilselkelimesf.Dile ilişkin; dile ait olan.
  27. disimilasyonkelimeis.Fr.Bir kelimede yan yana veya birbirine yakın bulunan aynı veya yakın seslerden birinin değişikliğe uğraması; benzeşmezlik; başkalaşma; ayrışım.
  28. dişilkelimeis.Bazı dillerde çekim ve sözdizimi bakımından özel biçimleniş gösteren kelime çeşidi; müennes, (1944).
  29. dişillikkelimeis.Dişil olma durumu.
  30. diyakronikelimeis.Fr.Zaman içindeki evrimleri açısından incelenen dil olayları; art zamanlılık.
  31. diyakronikkelimesf.Fr.Art zamanlı.
  32. dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
  33. dizimkelimeis.eT.Dizi; sıra.
  34. dizimselkelimesf.Dizimle ilgili.
  35. doldurmalıkelimesf.İçinde doldurma ve şişirme şeyler bulunan.
  36. dönüşlükelimesf.Dönüşü olan; dönen.
  37. dönüşümkelimeis.Bir biçimden başka bir biçime girme olgusu; dönüşme eylemi.
  38. dönüşümcükelimeis.Dönüşümcülük yanlısı olan kişi.
  39. dördülkelimeis.Kenarları ve açıları birbirine eşit olan dörtgen; dört köşeli yüzey; kare; murabba.
  40. dudaksılkelimesf.Boğumlanma noktası dudaklarda olan ses.
  41. durumkelimeis.eT.Belirli bir zaman kesiti içinde bir şeyi belirleyen nitelik ve şartların tümü; hâl; vaziyet; keyfiyet, (1935).
  42. düşmekelimeis.Düşmek eylemi.
  43. düşükkelimesf.eT.Düşme eylemine uğramış olan; düşmüş olan.
  44. düşümkelimeis.Düşme.
  45. düşürmekkelimef.eT.Düşmesine yol açmak veya sebep olmak.
  46. düzeykelimeis.Bir şeyin veya yerin seçilen yatay bir düzleme göre taşıdığı yükseklik; yükseklik derecesi; seviye, (1935).
  47. düzgükelimeis.Değerlendirme ve yargılamada örnek veya kural olabilen önerme; ölçü; kaide; numune; emsile; paradigma.
  48. düzleşmekelimeis.Düz hâle gelme eylemi.
  49. düzleştirmekkelimef.Bir şeyi düz hâle getirmek; düzleşmesini sağlamak.
  50. ecvefkelimesf.Ar.Kof; içi boş.