bitirmek

kelimef.

büt-mek (tükenmek) > büt-ür-mek > bit-ür-mek > bit-ir-mek

  1. 1

    Bitmesini sağlamak, tüketmek.

  2. 2

    Sona erdirmek; tamamlamak; sonuçlandırmak.

  3. 3

    Gücünü tüketmek; güçsüz bırakmak; bitkin duruma getirmek.

  4. 4

    Onulmaz duruma getirmek; mahvetmek; öldürmek.

  5. 5

    Çok memnun etmek.

  6. 6

    {ağız}Kız vermeye razı etmek.

    [DS]