bütüg

kelimesf.

büt-mek > büt-üg

  1. 1

    Bütün; tüm.

    [İKPÖy.]

  2. 2

    Dokunulmamış.

    [İKPÖy.]

  3. 3

    (Yara için) kapanmış; iyileşmiş.

    [İKPÖy.]