bağlama
kelimeis.Köken
bā-mak > baġ-la-mak
Anlamlar
- 1
Bağlamak işi.
- 2
Türkülerde tekrarlanan mısralar; kavuştak.
- 3
Yazılı eserlerde bir kesinti ile ayrılmış bölüme yapılan eklenti.
- 4
Köylerde bahçeye hayvan bağlamak veya tarım araçlarını koymak için yapılan ek bina; ahır.
- 5
Anadolu’da kullanılan uzun kollu şişkin gövdeli, tezene adı verilen mızrapla çalınan, cura ve meydan sazı arası, orta büyüklükte bir telli çalgı.
- 6
{ağız}Potin; yemeni.
[DS]
- 7
{ağız}Akarsuyun yatağını yükseltmek, suyunu biriktirmek ya da başka yöne çevirmek için yapılan bent.
[DS]
- 8
{ağız}Yönünü değiştirme; başka yöne yöneltme.
[DS]
- 9
{ağız}Bir erkeği, eşi ile cinsel ilişkide bulunmasını önlemek amacıyla yapılan büyü; iktidarsız kılma.
[DS]
- 10
{ağız}Evli bir kimsenin eşinden başka birine sevdalanmasını sağlamak için büyü yapma.
[DS]
- 11
{ağız}Kağnıda iki oku mazı üzerine tespit eden ve enine konulan ağaç.
[DS]
- 12
{ağız}Renkli basmadan yapılan baş örtüsü; yemeni.
[DS]
- 13
{ağız}Köylü kadınların işte giydikleri şalvar.
[DS]
- 14
{ağız}İp; kendir.
[DS]
- 15
{ağız}Köylünün evinden başka, köy dışında tarlada yaptığı, içinde bazı hayvanları, çift aletlerini sakladığı yer.
[DS]