kekelemek

kelimef.

gçsz.[-r] [-l(i)-yor]#89087

Köken

kek (yans.) > kek-e-le-mek

1
Damak sesleriyle başlayan kelimeleri söylemekte zorlanma ve bu sesi tekrar ederek konuşmak.
2
mecaz.Söyleyeceği şeyi kestirememekten veya şaşkınlık yüzünden kelimeleri veya cümleleri birbirine karıştırmak; düşünme hızına uygun konuşamamaktan dolayı birbiri ardına gelen fikirlere ait cümlelerin ilk veya son kısımlarını söylemek.