kekreşmek

kelimef.

kek > kek-rē-mek > kekre-ş-mek

  1. 1

    Karşılıklı nefret etmek; birbirinden tiksinmek; birbirine düşmanlık etmek.

    [EUTS]

  2. 2

    Birbirine kızmak; karşılıklı hiddetlenmek; karşılıklı öfkelenmek.

    [EUTS]

  3. 3

    f.dönşl.Tahkir etmek; kızmak; nefret etmek.

    [Gabain]