sapkın

kelimesf.

sap-mak > sap-ġın > sap-kın

  1. 1

    Doğru yoldan ayrılmış olan.

  2. 2

    isl. Kur’an-ı Kerim ile bildirilen ilahî buyruklara ve Hz. Muhammed’in hadisleriyle açıklanan düzene, şeriat kurallarına karşı çıkan, bunların geçerliliğini tanımayan ve İslam’a aykırı inançlara bağlı kalan.

  3. 3

    hrist.Kilise tarafından Katolik inancına aykırı bulunarak mahkûm edilen.

  4. 4

    Sapkıya uğramış olan.

  5. 5

    Belli bir toplulukta geçerli olan ve doğru kabul edilen görüşlere karşı çıkan ve karşı görüşleri destekleyen.

  6. 6

    Sapkınlık çerçevesinde değerlendirilen.

  7. 7

    jeol.Yerinden ayrılmış olan.

  8. 8

    is.Davranışlarında sapma görülen kimse.