kefil

kelimeis.

Ar.kefālet > kefīl

كفيل

  1. 1

    Borç kendisine ait olmadığı hâlde, borçlu borcunu ödemediği takdirde, bu borcu ödemeyi daha borç işleminin başlangıcında kabul eden kimse.

  2. 2

    Birinin verdiği sözü yerine getirmediği takdirde sorumluluğu üstlenen bir başka kimse.

  3. 3

    {ağız}Ağaca bağlanan destek.

    [DS]