kefalet

kelimeis.(kefa:let)

Ar.kefālet

كفالت

  1. 1

    Bir borcu asıl borçlunun ödememesi halinde, borçlu dışında birinin borcu üstlenmesi hususunda alacaklıya verilen güvence; kefillik.

  2. 2

    Birinin verdiği sözü tutmaması durumunda bütün sorumluluğu üstlenme.