kemçük

kelimesf.-ğü

kem (yans.) > kem(i)ç-ük

  1. 1

    Yaşlılıktan veya zayıflıktan dolayı ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan.

  2. 2

    (Kişi için) küçük yüzlü.

  3. 3

    bknz. kemçik

    [DS]