kemçik

kelimesf.-ği

kem (yans.) > kem-(i)ç mek > kemiç-ik / kem-çük

  1. 1

    (Kişi için) üst çenesi geri, alt çenesi ileri olduğu için dişleri üst üste gelmeyen; ağzı eğri.

  2. 2

    (İnsan için) burnu basık; biçimsiz.

  3. 3

    Ağzı dişsizlikten içeri göçmüş gibi olan.

  4. 4

    (Kişi için) sıska; cılız.

  5. 5

    (Kişi için) ince yüzlü ve çirkin.

  6. 6

    (Kişi için) asık suratlı veya çirkin.

  7. 7

    Düzenci; kötü.

  8. 8

    Geveze; soytarı; maskara.

  9. 9

    Düzenci; kötü; dönek.

  10. 10

    (Nesne için) eğri; çarpık.

    [DS]