din

kelimeis.

{ağız}

Köken

eT.ti-mek (dik durmak) > ti-ng (dik) > di-nk / di-n

1
Bir nesnenin en yüksek ve sivri noktası.
2
sf.(Yükseklik ve uzaklık anlamı taşıyan kelimeler için) aşırılık anlamı verir; çok; aşırı.
[DS]