müstantik

kelimesf.(k kalın söylenir)

Ar.nuṭḳ > istinṭāḳ > müstanṭiḳ

مستنطق

  1. 1

    Sorguya çeken; sorgulayan; bir şeyi öğrenmek isteyen.

  2. 2

    is.Eskiden kendisi yargıç olmadığı halde bugünkü sorgu hakiminin görevini yapan kimselere verilen ad; ilk soruşturmayı yapan kişi; soruşturmacı.

  3. 3

    huk.Sorgu yargıcı.