mantık

kelimeis.-ğı

Ar.nuṭḳ (söz) > manṭıḳ

منطق

  1. 1

    Ait olduğu konudan ve her türlü ruhsal süreçten ayrı, bağımsız ve soyutlanmış biçimde ele alarak, akıl yürütmeyi inceleyen bilim dalı; doğru düşünme sanatı ve bilimi; düşünme biçimi ve düşünme yasaları bilimi.

  2. 2

    fel.Düşüncenin ve düşüncenin varlık biçimlerinin, ögelerinin, türlerinin; olanaklarının, yasalarının ve düşünce bağlamlarının bilimi.

  3. 3

    Doğru düşünmenin yolu ve yöntemi.

  4. 4

    Akla uygun, tutarlı ve sağ duyulu düşünme ve buna göre davranma yolu; düşünce ve davranışlardaki tutarlılık.

  5. 5

    (Tamlanan olarak kullanıldığında) belli bir özelliği bulunan kişi ve gruba özgü kalıplaşmış kuralları ve ilkeleri olan düşünme ve davranış biçimi.

  6. 6

    Düşüncelerin birbirine bağlanma ve birbirinden doğma biçimi; akıl yürütme.

  7. 7

    Olay ve olguların kaçınılmaz ve belli bir sonucu doğuracağı düşünülen doğrultusu, yönü; yönelim.

  8. 8

    Söz söyleme; konuşma.

  9. 9

    Söz; dil; laf.