çakıştırmak

kelimef.

çak (yans.) > çak-ış-tır-mak

  1. 1

    {ağız}{eAT}İki kişiyi birbirine düşürmek; birisinin aklına vesveseli şeyler sokmak.

    [DS]

  2. 2

    Birkaç tokat vurarak dövmek.

  3. 3

    {ağız}Yaptığı kötülüğü yüzüne vurmak.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Eğlenmek.

    [DS]