ÖtükenTürkçe Sözlük

çakıl

kelimeis.
#22538

Köken

çak / çağ (yans.) > çak-ıl / çağ-ıl

چاقل

Anlamlar

  1. 1

    {eT}Çoğunlukla deniz ve akarsularda suyun sürüklemesi sırasında birbirine sürtünme sonucu sivrilikleri gitmiş ve yuvarlaklaşmış küçük taş parçaları.

  2. 2

    {eT}Tepe; sırt.

    [Nevâyî]

  3. 3

    {ağız}Harçsız örülmüş taş duvar; kuru taş duvar.

    [DS]