burutmak

kelimef.

bur-mak > bur-ut-mak

  1. 1

    Darılmak; küsmek; somurtmak.

  2. 2

    Hastalık öncesi düşkünlük ve keyfsizlik içinde bulunmak.

  3. 3

    Topallamak; aksamak.

  4. 4

    (Koç için) tos vurmadan önce başını yana çevirmek.

    [DS]