yırtık

kelimesf.-ğı

yırt (yans.) / yér-mek > yır-mak > yır-(ı)t-mak > yırt-ık

  1. 1

    Yırtılmış olan.

  2. 2

    Eskimiş; parçalanmış.

  3. 3

    (Ses için) kulağı rahatsız edecek kadar cırlak, keskin ve tiz.

  4. 4

    mecaz.(Kişi için) utanması, çekinmesi olmayan; küstah.

  5. 5

    (At için) mahmuza alıştırılmış.

  6. 6

    is.Yırtılma sonucu meydana gelmiş yarık; delik; çatlak.

  7. 7

    tıp.Darbe sonucu meydana gelen düzensiz kenarlı yaralara verilen ad.