kağşamak

kelimef.

koğ (yans.) > koğ-(ı)ş-a-mak

  1. 1

    {OsT}{ağız}{eAT}(Eşya ve bina için) ek ve bağlantı yerlerinden gevşeyip dağılacak, dökülecek hâle gelmek.

    [DS]

  2. 2

    {OsT}{ağız}Yıkılmağa yüz tutmak.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}(Giyecek, yaygı vb. için) çok eskimek; dağılıp dökülmek üzere olmak; parça parça olmak; dağılmak.

    [DS]

  4. 4

    İhtiyarlık yüzünden vücuda gevşeklik gelmek; organlar işlevini yerine getiremez olmak; çökmek.

  5. 5

    mecaz.Geçersiz hâle gelmek; yürürlükten çıkmak; çökmek.

  6. 6

    (Kar ve buz için) eriyip sulanmak.

  7. 7

    {ağız}(Kaya için) çürüyerek yumuşayıp yerinden kayıp yuvarlanmak.

    [DS]