ÖtükenTürkçe Sözlük

kağşak

kelimesf.-ğı

Köken

koğ (yans.) > koğ-(ı)ş-a-mak > kağşa-k

Anlamlar

  1. 1

    {OsT}{ağız}(Bina, eşya vb. için) parçaları gevşemiş ve dağılacak duruma gelmiş olan; dağılmaya yüz tutmuş olan; eskimiş.

    [DS]

  2. 2

    Vücudu gevşemiş; ihtiyarlamış; yaşlı.

  3. 3

    mecaz.Köhne; geçersiz.

  4. 4

    Aralarında boşluk bulunan birbiri üzerine binmiş kayaların bulunduğu arazi veya dağ yamaçları.

  5. 5

    Üstü yumuşak topraklı, içi oyuk zemin.