rabia

kelimesf.(ra:bia)

Ar.erbaʿa (dört) > rābiʿ > rābiʿa

رابعه

  1. 1

    Dördüncü.

  2. 2

    is.Salisenin altmışta biri.

  3. 3

    İmparatorluk döneminde Tanzimat sonrasında kolağası rütbesine eşit, yukarıdan aşağı doğru sıralamada dördüncü olan sivil rütbeye verilen ad.