ÖtükenTürkçe Sözlük

rubu

kelimesf.-u’ı
{OsT}#105501

Köken

Ar.erbaʿa > rubūʿ

ربوع

Anlamlar

  1. 1

    Dörtte birler; çeyrekler.

  2. 2

    Kâmil adı verilen büyüklükteki kâğıtların dörde bölünmesi ile elde edilen yazma kitap forması.