ÖtükenTürkçe Sözlük

burkurmak

kelimef.
{eT}gçsz.[-ur]#17546

Köken

*burk-mak > burk-ī > burḳu-r-mak

Anlamlar

  1. 1

    Buruşmak; büzülmek.

    [DLT]

  2. 2

    Homurdanmak; genizden ses çıkarmak.

    [DLT]