burgulaç

kelimeis.-cı

burk-mak > burk-ul-aç / burkul-u+ağaç

  1. 1

    Bir şeyi kaldırmakta kullanılan kalın halat ya da ipten yapılma araç.

  2. 2

    Odun yüklü arabanın yükünü sıkıştırmakta kullanılan halat veya zinciri bükmeye yarayan ağaç.

    [DS]