ÖtükenTürkçe Sözlük

mu'tezil

kelimesf.(mu:tezil)
{OsT}

Köken

Ar.ʿazl > iʿtizāl > muʿtezil / muʿtezile

معتزل معتزله

Anlamlar

  1. 1

    İçinde yaşadığı toplumdan kendini soyutlayarak bir kenara çekilen.