mu'tezile

kelimeis.(mu-tezile)

Ar.ʿazl > iʿtizāl > muʿtezile

معتزله

  1. 1

    isl. fel. Kaderin varlığını inkâr ederek Allah’ın özü ile sıfatlarının ayrı şeyler olduğunu, sıfatların özden ayrı, bağımsız varlıklar olduğunu ileri süren, vahyi, cennet ve cehennemin varlığını kabul etmeyen kimselerin tabi oldukları akılcı felsefe.