çığırtkan

kelimesf.

çık / çığ (yans.) > çığ-ır-mak > çığ-ır-t-kan

  1. 1

    {ağız}Çok bağırıp çağıran.

    [DS]

  2. 2

    is.Yüksek ses çıkararak bağırma ve çağırma işini yapan; tellal; münadi.

  3. 3

    Seyirci veya alıcı çekmek için bağırmak suretiyle davet eden kimse.

  4. 4

    mecaz.Çıkar uğruna başkalarını her yerde yüksek sesle öven kimse.

  5. 5

    Avcıların ötüşü ile kendi türünden olan kuşları etrafında toplaması için kullandıkları kuş.

  6. 6

    Avcıların kuşları yakına toplamak için kullandıkları kuş sesi çıkaran düdük.

  7. 7

    Eskiden çadır tiyatrolarına müşteri toplamak için yüksek sesle bağıran soytarı.