mübadil

kelimesf.(müba:dil)

Ar.bedel > mübādele > mübādil

مبادل

  1. 1

    Başkasının yerine geçirilmiş; mübadele edilmiş; değiş tokuş edilmiş.

  2. 2

    is.dev. huk. Kurtuluş Savaşı sonunda Türkiye’den gönderilen Rumlara karşılık Yunanistan’dan gelen Türklere verilen ad.