müste'min

kelimesf.

Ar.emn > müsteʾmin / müsteʾmine

مستأمن مستأمنه

  1. 1

    Canı bağışlanmak koşuluyla teslim olan; aman dileyen; sığınan.

  2. 2

    is.isl. huk. Başka bir ülkeye özel izinle giren kişi.