muceb

kelimesf.(mu:ceb)

Ar.vücūb > mūceb

موجب

  1. 1

    Gereken; gerekmiş.

  2. 2

    is.Bir söz veya buyruğun doğurduğu sonuç; netice.

  3. 3

    Yetkili bir kimsenin kendisine sunulan evrakı onayladığını gösteren işaret; paraf.

  4. 4

    Bir buyruk veya fermanın anlam ve gerekçesini açıklayan yazı; gerekçe.