yığıntı

kelimeis.

eT.yıġ-mak > yıġ-ın-mak (kendi kendine yığılmak) > yığ-ın-tı

  1. 1

    Üst üste yığılmış şeyler kümesi.

  2. 2

    {ağız}Birikinti.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Toplantı.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Yastık.

    [DS]