yığın

kelimeis.

eT.yıġ-mak > yıġ-ın / yığ-ın

  1. 1

    Üst üste konulmuş şeylerden oluşan tepe.

  2. 2

    {eT}Birikmiş, toplanmış şeylerin oluşturduğu küme; küme; yığılmış.

    [DLT]

  3. 3

    Ne olduğu anlaşılamayan, pek iyi seçilemeyen kütle.

  4. 4

    Birçok kişinin bir araya toplanmasıyla oluşmuş kalabalık.

  5. 5

    Birbiri ile toplumsal yönden bağdaşık bir bütün ve etkin bir güç oluşturan insan topluluğu; kitle; kütle.

  6. 6

    Geçici olarak bir yere toplanarak konik bir görünüm verilmiş tarımsal ürün, ot, ekin, sap veya saman.

  7. 7

    psikol.Aynı duygu ve düşüncelere kapılarak kendiliğinden bir araya gelmiş sıradan insanlar.

  8. 8

    istk.İstatistik bilgileri toplanacak belli özellikteki kişiler; grup; küme.