meskûn

kelimesf.(meskû:n)

Ar.sükūn > meskūn / meskūne

مسكون مسكونه

  1. 1

    (Yer için) içinde veya üzerinde insan oturan; insan yaşayan.

  2. 2

    (Yer için) yurt tutulmuş; yurt edinilmiş.