müfarakat

kelimeis.(müfa:rakat)

Ar.farḳ > müfāraḳat

مفارقت

  1. 1

    Bir yerden ayrılma; uzaklaşma.

  2. 2

    huk.Karı koca arasındaki nikâhla kurulu evlenmenin fesih veya boşanma yoluyla sona erdirilmesi; eşlerin birbirinden ayrılması.