ÖtükenTürkçe Sözlük

farik

kelimeis.(fa:rik)

Köken

Ar.farḳ >fāriḳ

فارق

Anlamlar

  1. 1

    Ayıran; ayırt edici; ayırmaç.

  2. 2

    Bir nesneyi benzerlerinden ayırmaya yarayan özellik.