yetke

kelimeis.

yét-mek > yet-ke

  1. 1

    Yaptırma ve yasak etme gücü ve hakkı; otorite; sulta, (1935).

  2. 2

    Bir alanda değerlendirme, yargılama gibi bilgi ve görgüsüne başvurulan kimse; otorite; aksakal.

  3. 3

    siy.Bir ya da birkaç kişiye egemenlik hakkı tanınarak yönetilen ülkenin durumu; bu ülkenin yönetim sistemi; sultanlık.

  4. 4

    psikol.Bir kimsenin haklarını kullanma bakımından yeterliliğine herkesi inandırarak kendisine sağladığı güven ve itaat; velayet.