bungun

kelimesf.(buŋgun)

eT.buŋ > buŋ-ġun

  1. 1

    (İnsan için) bunalmış durumda; sıkıntılı; çok sıkılmış; bunalmış; şaşkın; kederli; üzüntülü.

  2. 2

    (Hava için) boğucu; bunaltıcı; nemli sıcak.

  3. 3

    Yokluk içinde olan; darlık çeken.

    [DS]