bunalmak

kelimef.

eT.buŋ (sıkıntı) > bun-al-mak

  1. 1

    Soluk alıp vermekte güçlük çekmek.

  2. 2

    psikol.İç sıkıntısına düşmek; çok tedirgin olmak.

  3. 3

    {ağız}Para sıkıntısı çekmek; darda kalmak; .

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Usanmak; yorulmak.

    [DS]