örücü

kelimeis.

ör-mek > ör-ücü / ör-ü-cü

  1. 1

    Örmek eylemini yapan kişi.

  2. 2

    Elbiselerdeki yırtıkları kumaşa uygun biçimde örerek yamayan kimse ve bu kişinin iş yeri.

  3. 3

    Halı onaran uzman.

  4. 4

    Örme duvar yapan usta; duvarcı.

  5. 5

    {ağız}Mimar.

    [DS]